Sistemi žbuke za toplinsku izolaciju - sastoje se od morta s mineralnim vezivnim materijalima i ekspandiranim polistirolom kao dodatkom za toplinsku zaštitu.

Ostali dodaci kao ekspandirana glina regulirani su građevno-nadzornim dopuštenjima. Vanjska žbuka se nanosi obično u slojevima debljine 20 do 30 mm, žbuka za toplinsku izolaciju u slojevima debljine 100 mm.

Zbog lakih dodataka žbuka ima malu specifičnu gustoću te tako i malu čvrstoću. Posljedica; žbuka za toplinsku izolaciju se mora sastojati od gornje žbuke, koja je u usporedbi s donjom žbukom čvršća, koja onda preuzima i zaštitu od vlage.

Time je međutim povrijeđeno čvrsto pravilo iz norme DIN 18550, prema kojem gornja žbuka mora biti mekša od donje žbuke- zapravo neophodna je dobra međusobna usaglašenost slojeva žbuke.

Laka(vanjska) žbuka

s mineralnim vezivnim spojevima posebno je prilagođena za zidove od zidarske opeke manje specifične gustoće (ispod 1,0 kg/dm3). Laka žbuka se ne mora usaglašavati samo u slojevima žbuke, već mora biti usaglašena i s podlogom.

Unutarnja žbuka

Također ima više funkcija: oblikovanje zidnih površina, pufer za vlagu i ravnina nepropusnosti na zrak za omotače građevine. Mineralna žbuka (gips, vapno) imaju zbog svojih higroskopskih osobina prednost pred žbukom od umjetnih smola, koje potpuno zatvaraju površine. Zahtjevi postavljeni prema unutarnjoj žbuki su veoma mali.

Vanjska žbuka na zidovima od poroznog betona

Neprozirne fasade